Verscholen talenten?


Reis in den Vreemde

                                          laren 18 oktober, 2012

Beste Golfvrienden.

Het is weer ten einde die mooie reis naar Wermselkirchen!

We hebben gegolfd, gelachen, (sommige) gebridged, “Bürgerlich” goed gegeten, volle wijnen gedronken en plannen gemaakt voor toekomstige reizen!


Maar hier is het relaas….


Het is maandag 15 oktober en nog vroeg in de ochtend als wij ons door het dorp Eemnes naar het vertrekadres haasten. Daar laten we de regie van het stouwen over aan de buitenland voorzitter, die op professionele wijze onze golftassen en hutkoffers plaatst zodat we bij aankomst makkelijk bij onze golfspullen kunnen. Belangrijk aangezien we dezelfde dag op Golfclub Kürten spelen en pas daarna het Hotel Zur Eich zoeken. We besluiten onderweg niet te stoppen en met koffie te wachten totdat we in Kürten aankomen waar ons ‘Kaffee und Kuchen’ is beloofd. Een zalige gedachte die ons op de been houdt tijdens de reis. Sneller dan gedacht, geholpen door de uitvinding van de eeuw de Navigator en de prettige rijstijl van Han, komen we aan. De ‘Kuchen’ blijkt een uit zijn voegen gegroeide Berliner bol te zijn met als toetje een chocoladetaartje dat vers van de banketbakker komt maar een overdaad aan calorieën bevat. Golfclub Kürten ligt die maandag enigszins mistig in de heuvels van het Rheinisch-Bergisches land en we voorzien klimwerk wanneer we het geaccidenteerde terrein, dat voor ons ligt, aanschouwen. Als we willen inslaan blijkt de ‘driving range’ een stevige wandeling en de tien ballen een stevige twee euro te kosten. Maar we willen ons goed voorbereiden en even de golfspieren losmaken. Het is miezerig weer maar na hole twee wordt het al wat beter en laat de zon zich regelmatig zien. Achttien holes blijken een zware opgaaf waarvoor bergschoenen eerder geschikt zijn dan golfschoenen en na ongeveer vijf uur en wisselende emoties halen we de eindstreep. Onze resultaten liepen sterk uiteen en emoties worden extra op de proef gesteld als blijkt dat de balie leeg is en de deur op slot terwijl Martin zijn nette en enige droge schoenen in de kleedkamer heeft staan. Pogingen die dag toch nog tot een goed einde te brengen mislukken want de sleutels die verlossing moesten bieden bleken toch niet te passen. Na een alcoholische versnapering in het café “Berlinerbol” zoeken we het Hotel Zur Eich op in Wermselkirchen. Het blijkt een leuk hotel dat midden in het dorp ligt en als ik binnen stap voel ik mij weer de handelsreiziger in textiel die ik ooit was, reizend van fabriek naar fabriek, zoekend naar voorraden in alle uithoeken van Europa. De kamers zijn schoon en netjes en na een overdadige maaltijd, gezonde wijn en een zoet toetje trek ik mij terug. De bridgers besluiten nog een rondje te spelen en dat blijkt de volgende ochtend tot grote commotie te hebben geleid waarover ik niets kan zeggen omdat ik geen bridger ben en geheimhouding heb gezworen en daar hou ik mij aan. Het lijkt dan al of we weken onderweg zijn. De volgende dag is het allemaal nog erger dan voorspeld en druilt het natte regendruppels tegen de beslagen voorruit. Onderweg lijkt het weer te klaren om later die dag ons golfleven tot een ware hel te maken. Golfclub Varmert, de heuvelachtige baan is minder heuvelachtig dan Kürten maar desalniettemin voorzien we dat moed en doorzettingsvermogen nodig zijn de klus te klaren. De eerste negen holes zijn zwaar, vaak is er een flinke afstand tussen de holes, en moeten we blind slaan over heuvels en rough. Een par vijf van 510 meter doet ons bestaan op zijn grondvesten schudden en als het zacht regenen ophoudt en overgaat in een woeste Moesson die in tropische landen niet zou misstaan, besluiten we na negen holes onze clubs aan de wilgen te hangen. Henk is die dag winnaar, nadat hij ondanks het weer, een voortreffelijke ronde heeft gelopen. Na een bescheiden wijntje en het smeden van plannen voor een drogere toekomst in Spanje keren wij naar het hotel terug.

De ontdekking dat in de kelder van het hotel een bowlingbaan ligt was aanleiding voor een heel andere wedstrijd dan waarvoor we kwamen. De rest van de middag hebben we benut om met grote ballen te gooien en vele kegels laten sneuvelen. Deze ‘toys voor boys’ verbeterde de stemming en er zijn diverse rondes gefilmd. Maar de ronde van Han waarin één en ander flink sneuvelt staat op de website. Het bleek Henk’s dag helemaal want ook hier won hij na een spannende eindspurt met Guus.

De bonte avond, een bijna heilige club traditie, werd rustig en efficiënt afgehandeld door onze voorzitter, zoals bekend, een natuurlijke spreker, die ons in het gareel houdt met wijze raad en woorden. Hilariteit was gelukkig weer volop te vinden tijdens het uitbundige avondeten. Celluloid getuigd hiervan op de website (zie foto’s).

Het was een feest die mooie reis door het Bergisches Land. Een land rijk aan Bürgerliches Kultur, waar welvaart en geschiedenis elkaar niet verstoren. Wij deden het goed daar met zijn allen, heel goed!

Dank voor de vriendschap

Loek

Namens de dagvoorzitter Peter M

 

 

Golfclub Kürten


hotel zur Eich

Golfclub Varmert